Me, Myself and I*

Spiegel, spiegel aan de wand, zeg mij iets. En wijs mij niet zo op die wallen onder mijn ogen.

Ik wijd mij opnieuw geheel aan u/jou vandaag. Vergeef mij het ongeduldige wachten op mijn wederkeer, weet dat u/je nooit uit mijn gedachten bent geweest de afgelopen week. U/Je denkt wellicht, ja ja, dat zal wel en ach, ach, wat een grootspraak van zo’n klein meisje. Slechts een regel onderweg en alweer zo dramatisch. Tja, dat zijn de kwelgeesten uit mijn genen, zoals ik vorige week uitvoerig vertelde. Wen er maar aan, want zonder kan ik niet. Geen drama geen leven. Naast mijn erfenis en kwelling ook mijn levensadem. Die ik met volle teugen binnenhaal, want eerlijk is eerlijk, ik wil helemaal niet zonder. I just love it!

Genoeg daarover nu, straks blijf ik mijzelf herhalen en verantwoorden. Alleen maar om u/je gerust te stellen dat het allemaal wel meevalt met mij. Dat ik eigenlijk best wel lief ben. En dat kan natuurlijk de bedoeling niet zijn. Niet dat ik niet af en toe heel lief kan zijn – I know it’s hard to belief, just try it anyway – nee, mijn doel is u/je mee te voeren in mijn nieuwe rock&roll leven als Beginnend Schrijver. Een leven vol avonturen, sensatie, successen, aandacht, geld en roem. Vol worstelingen, frustraties, writersblocks, drank, katers en hopeloze eenzaamheid. Echt sex, drugs & roll dus. Right. Nee echt, allemaal waar. Toch van die worstelingen, katers en eenzaamheid. Natuurlijk wordt er al eens wat gegrepen en gebeten her en der, wat de (literaire) smaakpapillen zeker niet onaangenaam prikkelt, dat geef ik toe. Ik zal echter toch vooral mijzelf moeten bijten, zoals ik vorige week mijn bericht eindigde.

Ik kan niet om die waarheid heen. Steeds opnieuw en opnieuw vliegt zij mij in het gezicht en slaat mij om de oren. Telkens als ik haar even vergeet en mij veilig waan, smijt zij mij neer in het stof. Schrijven is pure eenzaamheid. Dat lijkt misschien overtrokken, ik hoor u/je denken, daar begint ze weer. Maar in dit geval overdrijf ik niet. Ik heb het niet eens zelf verzonnen. Nee, ik ben door menig schrijver gewaarschuwd. Mij is bijna ontraden te beginnen en mij te herbezinnen. En ik moet u/je zeggen, de twijfel slaat minstens eenmaal per dag toe. Minstens. Want, waar ben ik aan begonnen? Ik als sociaal dier, als groepsanimator, als partyanimal…Ik moet mij terug te trekken achter mijn toetsenbord op het moment dat ik aan mijn schrijfwerk ga. Ik sluit mij op in een cocon van beelden. Dat kan niet anders. Het is ik, de woorden in mijn hoofd en dat apparaat. En terug aaien doet dat ding niet. Nee die niet. Vandaar dat ik soms schrijf in mijn favoriete kroeg. Op die plek, allenig aan een tafeltje met laptop en eigen muziek in mijn oren, is in elk geval nog wat sociaal geroezemoes. De zachte ruis van mensen die om mij heen zitten, eten, drinken en lachen, voedt mijn connectie met de ‘echte’ wereld.

Vandaar ook dit blog. Een link met de wereld om mij heen, dichtbij en ver weg. Een lezer, een luisteraar, een deelgenoot. Hou u/je vooral niet in om wat terug te zeggen, mij tegen te spreken of juist aan te moedigen. Wat dan ook. Praat met mij. Help mij zo af en toe die eenzaamheid door. Ik heb u/je nodig. Geld sla ik trouwens ook niet af. Want u/je begrijpt, alleen geroezemoes en een blog zijn bij lange na niet genoeg om mij uit de wanhoop te helpen. Die rock&roll is broodnodig op zijn tijd. En dat kost geld, meer dan mij lief is. En meer dan ik heb bovendien. Tja. En zo is de cirkel rond. Wat ik bedoel? Wel, in mijn nieuwe passie en levensroeping, Het Schrijversschap, heb ik eindelijk de ultieme grond gevonden voor mijn vrije levenstijl. Zonder dat ik het zelf doorhad. Ik besef het nog maar kort. Hoe mooi is het leven toch. Eindelijk kan ik legitiem verklaren dat ik zo nu en dan echt daadwerkelijk uit de ban moet springen, dat ik geen keuze heb. Ik moet mij af en toe volledig laten gaan in alle vrijheid, waar en hoe en met wie dan ook, om mijn literaire eenzaamheid te voorzien van genoeg energie en inspiratie. Goddeloos, mateloos, grenzenloos. Boy, I like my life!

Nu alleen nog daadwerkelijk presteren en publiceren, zodat ik geen ‘gewone’ vaste baan meer nodig heb. Een kwestie van geduld en noeste arbeid, wat mij betreft. Hopelijk ook wat betreft uitgevers, recensenten, lezers, kopers, etc. etc. Maar dat is het grote avontuur dat ik ben aangegaan. Ik kijk er naar uit, u/jij ook? Zoals ik vorige week al zei, ik ben er klaar voor. Hopelijk de wereld ook. Beware, I’m on my way! Get protection!

Ik omhels u/je met al mijn kracht en zet er even mijn tanden in. Tot de volgende…over nog meer keuzes en opofferingen die mij toekomen.

xxx

* De La Soul, 1989, check out those outfits!

Een Reactie op “Me, Myself and I*

  1. Hallo Eef,
    Intens wat ik lees. Laat je niet door ‘would be’ of gearriveerde schrijvers ontraden om door te gaan. Twijfel niet. Alleen ‘geen drama, geen leven’ en rock & roll is uiteindelijk een opdrogende bron. Het wordt kort intens of lang en diep.
    Leo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *